ไปถ่ายภาพหมาให้เพื่อนเมื่อวันก่อน 10 กว่าตัว ถ่ายไปฮาไปเหมือนมีมหกรรมอะไรสักอย่างให้ดู
แต่ละตัวไม่ยอมอยู่นิ่งให้ถ่ายภาพ ยิ่งพอปล่อยทุกตัวออกมารวมกัน สุดตรีน.... มันวิ่งเล่นกันชนิดที่ว่า
ไม่เหนื่อยเจียนขาดใจ มันไม่หยุดเล่น!!~

กลับจากถ่ายภาพหมาของเพื่อน ก็มานั่งนึกถึงเรื่องหมาจรจัดที่ถูกคนทำร้ายหลายต่อหลายครั้ง
ล่าสุดดูข่าวช่อง 3 เหตุเกิดแถวสมุทรสาคร มีคนพบหมาตัวนึงถูกผูกเชือกที่คอ และมีคนนั่งถือปลายเชือกอีกด้าน
อยู่บนท้ายรถกระบะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าภาพอำมหิตนั้นจะเกิดอะไร มีคนขับรถกระบะคันนั้น ลากหมาที่ถูกผูกคอ
ไปกับพื้นถนนจนกระทั่ง.... หมาเคราะห์ร้ายตัวนั้นขาดใจตาย

จะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม แต่ทรมานกันซะขนาดนั้นมันมากเกินไป หมา มันสัตว์ที่รู้คุณคนมากที่สุด
ในบรรดาสัตว์เดรัจฉาน ให้มันกินครั้งเดียว มันก็ซื่อสัตว์กับเราให้ใจเราทั้งหมดไปตลอดแล้ว และหมาก็เป็นสัตว์
ที่รับรู้ความรู้สึกของคนได้ไวมากทั้งจากสายตาท่าทางที่แสดงต่อมัน แค่ผิดแปลกไปนิดเดียวมันก็รับรู้
เพียงแต่การแสดงออกของหมามันรู้สึกยังไงก็จะแสดงออกอย่างนั้น ไม่เหมือนคนที่เสแสร้งเก็บอารมณ์ได้

หมาตัวนึงที่คุณเคยให้ข้าว ให้น้ำ จนมันรู้สึกถึงความเมตตาจากใจของคุณ แม้ว่าคุณจะเลี้ยงมันไว้
เพื่ออะไรก็ตาม ถ้ามันไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณแล้ว ถามตัวเองมั้ยว่าจะให้มันมีชีวิตอยู่แบบไหน และถ้าวันนึง
มันหันกลับมากัดคุณให้เจ็บกายและเจ็บใจ ก่อนจะกล่าวหาว่ามันเลี้ยงไม่เชื่อง ลองคิดสักนิดว่า มันจะเจ็บปวด
ต่างกับคุณแค่ไหนและเหตุใดมันถึงต้องทำแบบนั้น...

คิดสักนิดว่า... คุณให้ใจมันเต็มที่หรือยัง?